رهرو آن نیست گهی تند و گهی خسته رود
رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود
هستی آدمی هدیه خداوند است و جامعه بشری نیز به تندرستی و توانایی هر یک از افراد خود نیاز دارد. پس، یکی از وظایف بزرگ آدمی تلاش در راه جلوگیری از خطراتی است که به هر شکل، هستی و سلامت او و همنوعان او را که اشرف مخلوقات خداوند است، با تحدید روبرو می سازد.
تاریخچه ایمنی نشان می دهد که نخستین انسانها در معرض هجوم حیوانات درنده یا عوامل گوناگون طبیعی مانند: سیل و زلزله و ... قرار داشتند.
لیکن امروز انسان علاوه بر حوادث غیر مترقبه طبیعی با حوادث خود ساخته نیز روبرو می باشد. واقعیت این است که اکنون بیش از هر دوره ای از تاریخ ما با خطرات متعدد روبرو می باشیم زیرا توسعه در ابعاد مختلف تکنولوژی باعث بروز حوادثی همراه با خسارات و ضایعات جانی و مالی عظیم گردیده است.
در حال حاضر ایمنی نیز به مانند سایر علوم دیگر با پیشرفتهای عمده روبرو شده و دیگر توجه خود را به حفاظ گذاری مکانیکی معطوف نمی دارد بلکه این پوسته را پاره کرده و در متن فعالیتها و رفتارها قرار گرفته است.
به همین منظور است که امروز مهندسی ایمنی به دنبال موضوعاتی از قبیل ارگونومی، بهداشت حرفه ای، روانشناسی و ... می باشد.
از طرفی با توجه به خصیصه فراموشکاری انسان هر چند گاه شاهد اتفاقات و حوادث ناگوار و دلخراش می باشیم به همین علت است که روشهایی مانند آموزش و تهیه پوستر و یادآوری و تکرار اگرچه همچنان لازم است لیکن حمایت و تداوم مدیریت در امر قانون گذاری و اجراء صحیح آن قوانین و تهیه دستورالعملهای عملیاتی از اولویت بالاتری برخوردار است، چرا که در سایه وجود دستورالعملهای مصوب، می توان حدود این فعالیتهای را مشخص نموده و در محتوای یک الگوی تعریف شده حرکت کرد.
لذا با توجه به موارد فوق و از آنجا که انسان نیز علاوه بر چند بعدی بودن خود تحت تأثیر فرآیند های تعامل متقابل قرار دارد، مدیریت صحیح در این مرحله تبدیل به هنر می شود که خود بحث مفصل دارد و از این رو وجود گلوگاههای کنترل و ارزیابی های مختلفی بسیار لازم است.
